Thursday, September 30, 2010

ओढ

धरला आहेस आज हात तर पुन्हा तो सोडू नको 
पुन्हा मला वेडीला अंधारात धाडू नको 
तुझा तो उबदार स्पर्ष अनुभवू देत ना मला 
त्या क्षणाची आतुरतेने वाट पाहूदेत ना मला 
आज नाही उद्या तरी तुला माझ प्रेम तुला कळेल
मग तरी तुझ मन माझ्याचकडे वळेल  
नसेन कदाचित मी कोणी परी किवा अप्सरा 
पण माझ्या प्रेमाचे वाजवू नको असे तीनतेरा 
कळेल जेव्हा तुला की केवळ तुझ्यासाठी भोगल्या मी यातना 
वळवू शकेन का मी तेव्हा तरी तुझ्या मना? 
होतास तू जेव्हा एकला
दोष देत नशिबाला 
विसरू नको त्या वेळेला 
शिकवले होते मी तुला भरारी घ्यायला 
मला कुठे माहिती होत तू एवढ मोठ उड्डाण घेशील 
आणि मग जीवनातल्या सखीला इतक सहज विसरशील 
प्रेम बीम झुठ असत अस तरी नको म्हणूस 
प्रेमाशिवाय जगणारा काय तो माणूस?
मी केवळ तुझ्यावर प्रेम आणि प्रेमच केल
काल केल आज करते आणि उद्याही करीन 
काहीहि झाल तरी तुझ्याशी एकनीष्ठ राहीन 
देऊन तरी बघ ना एकदा हात माझ्या हातात 
विश्वासाने बघ ना एकदा फक्त माझ्या डोळ्यात 
भ्याडासारखा काय डरतोस?
प्रेमाची कबुली द्यायला का घाबरतोस?
हातात हात घेऊन दे केवळ एकदा कबुली 
राहीन मी मग बनून तुझी सावली 
तू बासुरी तर सूर मी तयाचे
तबला तू जर बोल मी तयाचे 
कळणार कधी तुला हे मोल तुझ्या प्रियेचे 
तिच्या डोळ्यातल्या भावनांचे
भेटीच्या ओढ़ीचे 
अन स्पर्शाच्या आसुसतेचे 

तेजश्री 

No comments:

Post a Comment