लाट

निळ्याशार समुद्रात राहत होती एक लाट 
तिला तिच्या रूपाचा होता मोठा थाट माट

ऐकून एकेदिनी रुबाबदार किनाऱ्याची कथा 

ह्या छोटीला राहिली नव्हती स्वस्थता 

निघाली मग एकटीच शोधत रस्ता 

आणि खाल्ल्या वाटेत म खूप खस्ता 

अखेर बघून तो किनारा चमकदार 

निघाली ती आणखीनच दिमाखात 

मिळाली जेव्हा त्यांची नजरेला नजर 

किनार्याने पसरवले दोन्ही कर 

आपल्या भाळून रुपाला बोलावतो आहे हा आपल्याला 

असे वाटून मग ती जाऊन बिलगली त्याला 

रंगवली होती स्वप्ने तिने त्याच्या बरोबर बांधण्याच्या जन्मगाठी 

माहीतच नव्हते वेडीला काही नाती असतातच तुटण्यासाठी 

तेजश्री