तुझा अबोला मला आता सहन होत नाही
तुझ्या आठवनीन शिवाय एक दिवस जात नाही
इतरांनी तुला काही बोलल तर मला खपणार नाही
कुणाचीच अरेरावी मी ऐकून घेणार नाही
इतरंचा राग म नकळत तुझ्यावर निघतो
क्षणभरासाठी का होईना पण सयंम माझा ढळतो
तुला दुखवताना मी स्वतःलाच वेदना देत असते
स्वतःच्या हाताने स्वतःलाच जखमी करत असते
ह्या जखमा तर इतक्या खोल असतात
की कितीहि समजूत काढली तरी कधीच भरून येत नसतात
तुझ्या आठवणींवर जगताना ओल्या होतात डोळ्यांच्या किनारी
तुझ्या आठवणीत सरतात एका मागून एक रात्री
मी प्रेमाची कबुली देण्यासाठी अव्यक्तच राहीन कदाचित
ह्याचा अर्थ असा नाही की मी प्रेमच करत नाही
तुझ्या बद्दल वाटणारी तळमळ तितकीच उत्कट आहे
तुझ्यावरची प्रीत तेवढीच सच्ची आहे
मी काही न बोलता कळेल का तुला सगळ काही?
शब्दांची मदत न घेता उमगेल का तुला कधी काही
तुझ्याबद्दल मी पहिल्या पासूनच खूप Possesive आहे
आता आयुष्याच्या वळणावर मला तुझी साथ हवी आहे
सांग ना तू मला साथ देशील का?
ह्या वेडीला समजून घेशील का?
तेजश्री
No comments:
Post a Comment