चंद्र गोल तो नितळ स्वच्छ
अधीर आणि अस्थिर झाला
प्रतिबिंब पाहण्या लाटेमधले
स्पर्शण्याचा यत्न केला
मोहाची जरी मिठी न तुटली
तुटू लागला विश्वास सगळा
श्वासासंगे प्रतिबिंब हलले
तडा गेला अस्तित्वाला
लाटेचे ते सत्व संपले
विझल्या नभीच्या चांदण्या
झटापटीतून द्वंद उपजले
घोर लागला सबंध जगण्या
चंद्राच्या मनीचे तरंग सच्चे
लाटेत उमटण्या झटे खुळा
लाट अनामिक दूरवर पोहचे
अंतर तोडले पंधरवड्याला
लाटेत उमटेल का चंद्र
न जाणो भविष्याला
अस्थिर क्षण आला- गेला
कोरले चित्र जीवनाला
तेजश्री
१०.४.१३
No comments:
Post a Comment