रात्रीच्या घन अंधारातून सलामत निघाली
अन मुग्ध सकाळ निखळ हसू लागली
जन्मभर तेवली ती ज्योत बनून साधी
विझताना मात्र समाधनानं हसू लागली
भिरभिर फिरली नाना फुलांच्या भोवती
अखेरी कृष्णकमळास बिलगून हसू लागली
विठू माउलीच्या ध्यासान शेकडो मैल चालली
अखेरीस मात्र नेत्र दर्शनानेही हसू लागली
तेजश्री
२२.०३.२०१३
No comments:
Post a Comment