Monday, December 5, 2011

गरज


बिलगून बसलेला दवबिंदू गवताच्या पात्यावर
अगदी घट्ट पकड, मनात दाटलेलं एकच काहूर 

छप्पर गमावण्याच्या भीतीत स्पष्ट तराळलेली नजर 
निरागस, अस्वस्थ मनाची एकसंध अशी थरथर  

धुंद होती जरी हवा, सापडला नाही घोटवलेला सूर 
स्वप्न दुनियेची जरी, शाश्वती नाही येणे बेचैनपुर 

जरी गरज दवालाच एकमार्गी भासे वरचेवर
बिन्दुशिवायचं जीवन जणू मीठ घातलेल क्षीर 

एकमेकांसंगे  भागवण्याचा  गरजेचा निर्धार 
एकमेकांशिवायच मात्र अस्तित्व शून्य निराधार 

हिरव्या हिरव्या गवताचे पाठी हात खंबीर   
प्रेम, विश्वासाची देवाणघेवाण देते एकमेका धीर 

तेजश्री 
५.१२.२०११ 

No comments:

Post a Comment