चक्र

वाळलेलं झाडं कुणाला आवडत?
पिकलेल पान कुणाला भावत?

झाडं बहरण्याआधी वाळावच लागत
नवांकुराधी पोक्त पानाला गळावच लागत

वसंतानंदासाठी शिशिरानी यायचच
सुख चाखण्याआधी दुःख चाटायचच

अमृतानुभवासाठी स्वर्ग गाठायचाच
सागरभेटीपायी सरीतेने ठेचा खायच्याच

आयुष्य एक रेशमी वस्त्र, सुखाच गुंफलेल
दुःखाच्या वेलबुट्टीशिवाय न उठावलेल

एकमेकांचा पाठलाख सुख दुःख करत
नियतीच चक्र न दमता फिरत


तेजश्री

एक क्षण

एक मोहक्षण आयुष्य उध्वस्त करण्यासाठी
एक उपरती वाल्याचा वाल्मिकी होण्यासाठी
एक चूक आयुष्य पालटण्यासाठी
एक थाप नव्यान उभ राहण्यासाठी
एक नेत्रपल्लवी प्रेम उमगण्यासाठी
एक तिळ प्रेम वाढवण्यासाठी
एक हात आधार देण्यासाठी
एक शब्द विश्वास जिंकण्यासाठी
एक आर्त हाक माघारी बोलावण्यासाठी
एक जिद्द स्वप्नपूर्तीसाठी
एक क्षण पुरा असतो बदलासाठी

तेजश्री

मैत्रीचे रोपटे

आयुष्याच्या वळणावळणावर मैत्रीबीज पेरले 

मायेची घालून माती आपुलकीचे जल शिंपले

प्रेमाचा ओलावा जेव्हा  बीजाला मिळाला 

आपसूकच त्यास अंकुर फुटला 

हळू हळू रोपटे मग मोठे झाले 

हा हा म्हणता चांगलेच फोफावले 

आयुष्याची बाग आज रसाळ फळांनी भरली 

फळांची मधुर चव कायमच रेंगाळली 

प्रेम आपुलकीची फळे भरभरून मिळाली 

माझी झोळी मात्र ओझ्याने फाटूनच गेली 

दाण्यादाण्यावर खाणारयाच नाव असत कोरलेल 

आणि ही फळ चाखण्याच माझ भाग्य ठरलेलं 

माझ्या भाग्यातल्या फळांबद्दल आभारी मी राहीन 

मायेची भूक भागल्याच्या समाधानात जगीन 

आभार मानू तरी कुणाचे ?

फळ निर्माण करणाऱ्या विधात्याचे ?

का फळ देणारया झाडाचे ?

तेजश्री 

विचार

विचारांचा हलकल्लोळ माजलेला, एका मागून एक येणारे न थांबणारे विचार. हे का येतात? कुठून येतात? आणि मग क्षणभर थांबून कुठे जातात? विचारात मी कुठे रमते?  सुप्तमनातले हे विचार कधी बोचरे तर कधी सुखद असतात, एका मागून एक विचार पुन्हा पहिलाच विचार....विचारांचं एक आवर्तन पूर्ण होत खर पण पूर्णत्वाला जातात का हे विचार? त्यातून अपेक्षित उत्तर मिळते का?  ह्याच विचारांवरची एक कविता... 

क्षणोक्षण काढतात विचार हे शतकी धावा 

कुठून येती कोठे जाती क्षणचा नाही उसावा

कुणा अन का छळावे नसते त्यांना परवा 

विचार वेडे भूतकाळाचे आठवणींचा गोड विसावा 

विचार चालू वर्तमानाचे अनुभवाचा उत्तम ठेवा 

विचार न जन्मल्या दिनाचे कुतूहल ते खुळ्या जिवा

विचार स्थळ वा प्रिय व्यक्तीचे हास्याचा वदनी फुलवा 

विचार अप्रिय प्रसंगाचे दाटून येतो मनी रुसवा 

विचार अखंड जरी चालले मेंदूला तो अद्भुत मेवा 

विचार भीती नैराश्याचे आणती मनी दुःखाचा फुगवा

विचार इच्छित घटनेचे मोहरून टाकतो जणू गारवा 

विचार माफी मागण्याचा, रुखरुखतेचा मनी छळवा 

विचारांचे अखंड मंथन पूर्ण  करती एक गोलावा 

होऊन जरी तो एक फेरा जाती का ते पुर्णत्वा

विचार होती प्रगल्भ तेव्हाच होतो त्यांचा देवा घेवा 

तेजश्री