जमीन

आक्रंदली  'ती' 

अन भेगाळल्या  जखमा 

नुरे सुखाश्रू  

आघात बसे वर्मा 

दूरवर  पसरली

एकच दुखाःची लकेर 

अटून जल गेले 

सारे पोटातले अखेर 

छिन विच्छिन्न पडलेली

तिची काळीभोर  काया 

पावसाने लावले 

तिला कैक दिस तरसाया 

रुसली 'ती' की 

रुसला पाउस न कळे 

नाळ जोडली पावसाशी 

ठरवूनही न तुटे 

उपजला त्यातूनच 

दुष्काळ तान्हुला 

कलेकलेने मोठ्ठा 

होतच राहीला  

वरून सूर्याची 

न झेपणारी टीकास्त्रे 

घायाळ करी तिला 

तीव्र उन्हाचे चटके 

आक्रोशली  'ती' 

झेलल्या वेदना 

पोहचल्या पावसाशी 

तरी न फुटे पान्हा 

तेजश्री
१९.०२.२०१३ 

भेट

भेट तुझी माझी होती सहजच जमलेली 

आठवण पिसांवर अलगद स्वार झालेली 

आठवणींचे मोती  येत होते ओठातून 

जपून ठेवू त्यांना क्षणांच्या शिंपल्यातून 

आठव ना ते दिवस वाऱ्याशी गप्पा मारलेले  

भेटीत मात्र शालीमध्ये गुपचूप बांधून आणलेले 

तू भेटली की फार फार छान वाटायचं 

तरंगत अलगद परीच्या राज्यात सोडायचं 

तुझ्याशी बोललेले चार शब्द अगदीच मनचकोर 

मन तुझ्याशी मोकळ करताना आरसाच जणू समोर 

सांगूनही खोट वाटेल एकेकाळी पान नव्हत हलत 

आज मात्र बसलोय आठवणींच्या जगात भटकत?

तेजश्री 

०७.०२.२०१३

प्रसंग

पुलावर बसले होते राजा आणि राणी 

पुलाखालून वाहून गेले बरेचसे पाणी 

आता मात्र नदी झाली होती शांत 

पाचोळा गेला वाहून जीवन विश्रांत 

भाव झरले नेत्रातून अनेकदा ह्या आधी 

आज मात्र सारे बोले हस्तमिठी साधी 

झाड उभ होत पोक्त हात नम्र जोडून 

सुचवत होत पुढली वाट एकमेकांना सोडून 

राजा तो होता श्रीमंत आटपाट नगराचा 

पण तरी होणार नव्हता कधी त्या राणीचा 

आजची भेट वाटलेलं, चित्र करेल भंग  

रास रंगात भिजलेले जागवेल प्रसंग 

घडवायचे नियतीला मात्र उलटे होते 

बंधनातही प्रेम जगवायचे होते 

निखळ प्रेमाच उमटलं बिंब जळात 

सृष्टी नाहिली राजा-राणीच्या प्रेमात 

तेजश्री 

०१.०२.२०१३