प्रीती

देहातून पाझरे अतृप्त प्रीती  

न सजता चकाके सोनकांती 

गालावर खुलली लाजेची लाली 

मिलनाची आस सांगे देह बोली 

ओठात रेंगाळे  मंजुळ प्रीतवाणी 

अलगद हालचाल भासे निर्मल पाणी 

बोलायचे होते साचवले जन्मभर 

उद्वेगाला आता कसा घालू आवर 

पाहिली वाट होण्या एक नजर भेट 

जन्म क्षणाचा वाटे पाहिले तुला थेट 

नजर निर्जीव समोर उभा तु जरी

धडधड्त्या हृदयाची मूर्ती संगमरवरी 

न पटली जेव्हा ओळख साताजन्माची

हालली जागा पायाखालील वाळूची  

ढकलला शब्द पड्जीभेत सहजतेने

थरथरणारे ओठ झाकले पदराने

नेत्रातून  पाझरली अतृप्त प्रीती 

न सजता राहिली फक्त आठवणीवरती .......

तेजश्री

१८.०१.२०१२