अश्रु

अश्रुंची माळ फुले आज माळली गळी

विश्वासाची माती पायाखालून सरकली 

मान द्यावा घ्यावा साधी जनरीत ऐशी 

तुझ माझ करताना मन ते दुखावशी 

हातातली गोष्ट अधिकाराने हिरावली 

लहान म्हणून पुन्हांदा नीच जागा दाखवली

हक्काच असूनही हक्क सोडून द्यायचा?

राग कितीही आलातरी शब्द नाही चढवायचा

अश्रु अमूल्य असती वाटती असेच होते 

अमुल्याचे मूल्य मातीतच असते?

विचार सारे खुंटले, मन सैरभैर झाले 

समाधानाचे दोन क्षण अश्रूत वाहून गेले

तेजश्री