चारोळी

नकोस देऊ मागाहून सांत्वनाची थाप 

सांत्वनाने अश्रुमालेस राहत नाही माप 

अश्रुंचे मग मूल्य न राही, होई एक थट्टा  

एका चुकीने आयुष्यावर कायमचाच बट्टा 

तेजश्री 

अश्रु

अश्रुंची माळ फुले आज माळली गळी

विश्वासाची माती पायाखालून सरकली 

मान द्यावा घ्यावा साधी जनरीत ऐशी 

तुझ माझ करताना मन ते दुखावशी 

हातातली गोष्ट अधिकाराने हिरावली 

लहान म्हणून पुन्हांदा नीच जागा दाखवली

हक्काच असूनही हक्क सोडून द्यायचा?

राग कितीही आलातरी शब्द नाही चढवायचा

अश्रु अमूल्य असती वाटती असेच होते 

अमुल्याचे मूल्य मातीतच असते?

विचार सारे खुंटले, मन सैरभैर झाले 

समाधानाचे दोन क्षण अश्रूत वाहून गेले

तेजश्री 

अस्तित्व

शब्द शब्दात घुमले 

शब्द अर्थहीन भटकले 

रक्त रक्तात उसळले 

रक्त नात्यात रोखले   

नाती नात्यात गुंफली  

जन्मतः बेडीत फसली 

फांदी फांदीत गुंतली 

एका खोडाला धरून राहिली  

रंग रंगात मिसळले 

स्व अस्तित्व विसरले

- तेजश्री 

एक भावना कायमच दाटलेली

एक हाक शांततेची 

एक नजर अंधाराची 

एक उंची पर्वताची 

एक भीती कायमच दाटलेली 

एक थाप विश्वासाची 

एक ओढ प्रेमाची 

एक वृत्ती मदतीची 

एक आशा कायमच दाटलेली 

एक सजा एकलेपणाची 

एक हुरहूर अपराधीपणाची 

एक लाज कमीपणाची 

एक कुणकुण कायमच दाटलेली 

एक मजा अनुभवाची 

एक आस सुखाची 

एक भाषा जाणिवेची 

एक सुखद भावना कायमच दाटलेली 

तेजश्री 

नाती

आयुष्याच्या वळणा वळणावर भेटतात नाती अनेक 

सुख दुःखाची चाहूल घेत टिकतात मोजकीच नेक 

एक हात सोडून दुसरा हात आपण धरतो खरा 

नव्या हातातला विश्वास मात्र अनुभवावा कसा बरा  

एकदाचा अनुभव पुन्हांदा येईलच असं नक्कीच नसत 

तोंड भाजल की मात्र ताक फुंकरून पिण्यात काय वावग असत 

पण काही नाती अशीही असतात 

निस्वार्थी, प्रेमळ हवीहवीशी वाटतात 

अनपेक्षितही नसताना जिव्हाळा देतात 

आवश्यकतेपेक्षा जास्त माया लावतात  

अचानक लांबची नाती खुप जवळची होतात 

चार भेटीतच जन्मोन जन्माची ओळख दाखवतात 

जन्मभराची नाती मात्र क्षणार्धात तुटतात 

एका शब्दाने किती परकेपणा आणतात 

प्रेम, जिव्हाळा, माया पावलो पावली लाभते 

ते जाणवण्यासाठी मात्र नजर नितळ साफ लागते 

आजपर्यंत खुप प्रेमळ माणस भेटली 

वेगवेगळ्या नात्याने सामोरी आली 

खुप मिळाला जिव्हाळा, खुप लाभली माया 

ऋणी राहीन मी कायमच लाभूदेत अशीच प्रेमछाया  

तेजश्री